Lange tijd leefde ik tussen twee werelden.
Aan de ene kant werd van me gevraagd om te zwijgen over wat ik voelde, om het weg te stoppen achter een serieuzer, geruststellender en uitlegbaar levenspad. Aan de andere kant wilden sommigen het juist gebruiken — om te raden, om een mysterie te ontrafelen, om een kant-en-klaar antwoord te krijgen. In beide gevallen werd me gevraagd een kant te kiezen: of ik zweeg over mijn intuïtie, of ik maakte er een spektakel van.
Ik heb dertien jaar nodig gehad om een derde weg te vinden.
Wat ik uiteindelijk heb begrepen
Intuïtie is geen gave voor enkelen, en ook geen goocheltruc. Het is een intelligentie — net als logica of geheugen — die je kunt trainen, oefenen en ontwikkelen. Het vormt de brug tussen wat ons analytisch brein berekent en wat ons gevoelsbrein waarneemt, nog voordat de woorden er zijn. Vanuit die overtuiging is Double I ontstaan: een dubbele intelligentie, een dubbele blik — de Franse "I" (van 'intuition') en de Engelse "eye" (oog) versterken elkaar in de naam van de methode.
Ik heb het ontwikkeld samen met mijn dochter, Ghalia, specialist in interculturele communicatie. Deze kruisbestuiving is geen toeval: intuïtie wordt niet overal op dezelfde manier ervaren; het hangt af van waar je vandaan komt, de cultuur waarin je bent opgegroeid en de verhalen die aan ons zijn doorgegeven. Veel gemeenschappen, met name Arabische en Afrikaanse, hebben geen bestaand kader om dit type waarneming te benoemen en te structureren — men ervaart het, men verzwijgt het, of men maakt er folklore van, maar men onderwijst het niet. Het ruimte bieden aan deze perspectieven was een persoonlijk streven bij de opbouw van Double I.
Een hulpmiddel, geen profetie
Concreet bestaat Double I uit 36 kaarten, die over een periode van dertien jaar zijn ontworpen en verfijnd. We gebruiken ze niet om in iemands plaats de toekomst te voorspellen. We gebruiken ze om een vraag te stellen, een kaart te trekken en een antwoord naar boven te laten komen dat men al in zich droeg, zonder zichzelf dat altijd toe te staan. Het is eerder een hulpmiddel voor introspectie dan voor waarzeggerij — de kaart is een trigger, geen orakel.
En dat is precies wat de aanpak anders maakt: we vragen niemand om te geloven. We stellen voor om te oefenen, te observeren wat er gebeurt en te oordelen op basis van ervaring.
De École Intérieure
Om deze ervaring te delen, heb ik de École Double i® opgericht. Ik heb bestudeerd hoe intuïtieve intelligentie over de hele wereld wordt beleefd — van de Maghreb tot West-Afrika, via Zuid-Korea tot de westerse zakenwereld — en ik wil wat ik daar heb geleerd overbrengen via masterclasses, workshops, trainingen en introducties. Mijn ambitie is eenvoudig: iedereen de middelen geven om zijn intuïtie te herkennen en te versterken, om zo aan helderheid en zelfvertrouwen te winnen nog voordat men het nodig heeft op beslissende momenten. En voor sommigen gaat deze ambitie nog verder: het zelf doorgeven, begeleiden en coachen, om uiteindelijk zelf beoefenaar van de Double I®-methode te worden. Dat is wat ik tot leven breng via de school en onze abonneegemeenschap.
De 'Cercle Initié' maakt het vervolgens mogelijk om deze vaardigheid op lange termijn te blijven trainen: oefeningen, een maandelijkse bijeenkomst via videoconferentie en een netwerk van mensen die oefenen, elkaar steunen en hun ervaringen uitwisselen. Want als dertien jaar werk me één ding hebben geleerd, dan is het dat intuïtie nooit alleen kan worden getraind — het heeft een spiegel nodig, feedback, een gemeenschap om echt verfijnd te worden.
Waarom nu?
Er is me lang verteld dat ik moest kiezen tussen rede en gevoel. Het is me nooit gelukt om te kiezen, en ik denk niet meer dat dat hoeft. Double I® is geboren uit die weigering om te kiezen — het idee dat de meest complete intelligentie die is die een dialoog tussen beide weet aan te gaan.
Of men me nu intuïtief noemt, gevoelig, of zelfs — zoals iemand me ooit met een ietwat verlegen glimlach vertelde — een beetje een heks, het maakt niet uit. Ik draag het woord liever met trots dan dat ik het blijf ontvluchten.
Zeker omdat, als we naar de geschiedenis kijken, die intelligentie niet vanzelf is verdwenen: we hebben eeuwenlang geleerd om haar opzij te schuiven.